Polski wrzozec Doga Niemieckiego

 

Zurück

Data publikacji obowiazujacego oryginalnego wzorca: 13.03.2001 r.

Kraj pochodzenia: Niemcy
PRZEZNACZENIE: pies towarzyszacy, pilnujacy, obronczy

KLASYFIKACJA FCI:

GRUPA 2: pinczer, sznaucer, molosowate i szwajcarski pies pasterski

SEKCJA 2.1: molosowate, dogowate bez prób pracy

 

1. KRÓTKI RYS HISTORYCZNY

Za poprzedników dzisiejszego doga niemieckiego uwaza sie stare buldogi (Bullenbeiser), psy strózujace, ogary, mysliwskie psy goncze, które byly czyms posrednim pomiedzy silnym mastifem angielskiego typu, a szybkim, zwrotnym i zwinnym chartem. Pod nazwa "dog" rozumiano poczatkowo duzego , silnego psa, który nie przynalezal do zadnej okreslonej rasy, róznego umaszczenia i wielkosci. Nastepnie stosowano takie nazwy jak: dog angielski, dunski, ulmski czy gonczy pies mysliwski. W roku 1878 siedmioosobowy komitet skladajacy sie z zaangazowanych sedziów i hodowców pod przewodnictwem dr Bodinusa uchwalil, ze wszystkie wyzej wymienione nazwy odmian rozumiane beda od tej pory jako "dog niemiecki". To wydarzenie przyczynilo sie do zbudowania podstaw dla powstania niezaleznej, niemieckiej rasy. W 1880 roku, z okazji wystawy w Berlinie, po raz pierwszy zostal sformulowany wzorzec. W 1888 roku zalozony Niemiecki Klub Doga ustala oficjalny wzorzec rasy. Wzorzec ten byl na przestrzeni lat kilkakrotnie zmieniany, a jego dzisiejsza forma odpowiada wymaganiom FCI.


2. WYGLAD OGÓLNY

Dog niemiecki laczy w swoim pieknym, szlachetnym wizerunku wielka, silna i spoista budowe ciala z duma i elegancja. Poprzez polaczenie szlachetnosci, harmonii sylwetki ze szczególnie wyrazista, pelna ekspresji glowa, sprawia na patrzacych wrazenie szlachetnej statuy. Dog jest " Apollem wsród psich ras".


3. WAZNE PROPORCJE
Sylwetka psa wydaje sie niemal kwadratowa. Dotyczy to zwlaszcza samców. Dlugosc tulowia od krawedzi mostka do kosci kulszowej, nie powinna przekroczyc wysokosci w klebie o wiecej niz 5% u samców i 10% u suk.

4. USPOSOBIENIE
Dogi sa przyjazne, pelne milosci, rodzinne, oddane i przywiazane do wlasciciela, a w szczególnosci do dzieci. Sa natomiast powsciagliwe i ostrozne wobec obcych. Pozadany jest pies pewny siebie, odwazny, ale dajacy sie latwo prowadzic, pojetny i zdolny. Musi byc zrównowazony, odporny na róznego rodzaju bodzce, podniety, podraznienia. Ten próg odpornosci musi byc duzy. Dog nie moze byc psem agresywnym.


5. GLOWA
W harmonii z cala sylwetka, wydluzona, waska, wyrazista i subtelnie wyrzezbiona, w szczególnosci partie pod oczami. Luki brwiowe dobrze rozwiniete, jednak bez szczególnego uwydatnienia. Odleglosc od czubka nosa do przelomu czolowego (stopu) i od przelomu czolowego do slabo zaznaczonej kosci potylicy, powinny byc mozliwie jednakowe. Górne linie kufy i czaszki (partii czolowej) powinny przebiegac równolegle. Glowa widziana z przodu musi wydawac sie waska, przy czym grzbiet nosa powinien byc mozliwie jak najszerszy. Miesnie policzkowe tylko lekko zaznaczone, w zadnym razie silnie uwydatnione.
 
5.1 PRZELOM CZOLOWY (STOP): Wyraznie zaznaczony.

5.2 NOS: Dobrze rozwiniety i wyksztalcony, szeroki, z duzymi otworami. Musi byc czarny. Wyjatek stanowia dogi masci arlekinowej, u których czarny nos jest pozadany, ale barwa cielista jest tolerowana.

5.3 KUFA: Powinna byc gleboka i jak najbardziej prostokatna. Kat wargi latwy do rozpoznania. Wargi ciemno zabarwione, badz cieliste.

5.4 SZCZEKI: Dobrze wyksztalcone, szerokie. Silne, zdrowe i kompletne uzebienie ( 42 zeby odpowiednio do reguly zebowej). Zgryz nozycowy.

5.5 OCZY: Sredniej wielkosci, o zywym, madrym i przyjacielskim wyrazie, mozliwie ciemne, w formie migdalowatej, z dobrze przylegajacymi powiekami. U dogów niebieskich dopuszczalne sa oczy nieco jasniejsze. U dogów arlekinów tolerowane sa oczy jasne lub o zróznicowanej barwie.

5.6 USZY: Z natury wiszace, wysoko osadzone, sredniej wielkosci. Przednie krawedzie przylegaja do policzków.

5.7 SZYJA: Dluga, sucha, muskularna. Dobrze wyksztalcona nasada, lekko zwezajaca sie ku glowie, z lukowato wygieta linia karku. Szyja powinna byc noszona ku górze, nieco pochylona do przodu.


6. TULÓW


6.1 KLAB: Najwyzszy punkt silnego tulowia. Utworzony jest przez górne krawedzie lopatek, które przewyzszaja wyrostki kregowe.

6.2 GRZBIET: Krótki i sprezysty, zblizony do linii prostej, nieznacznie opada ku tylowi.

6.3 LEDZWIE: Lekko wysklepione, szerokie, silnie umiesnione.

6.4 ZAD: Szeroki, silnie umiesniony, od kosci krzyzowej do nasady ogona lagodnie opadajacy.

6.5 KLATKA PIERSIOWA: Siegajaca do stawu lokciowego. Dobrze wysklepiona, siegajace daleko wstecz zebra. Klatka odpowiedniej szerokosci, z uwydatnionym przedpiersiem.

6.6 LINIA DOLNA I BRZUCH: Brzuch dobrze podciagniety do tylu, tworzacy z dolna linia klatki piersiowej piekna wznoszaca sie linie.

6.7 OGON: Siegajacy do stawu skokowego. Wysoko i szeroko osadzony, zwezajacy sie równomiernie ku koncowi. W spokoju zwisajacy równomiernie z naturalnym rozkolysaniem, podczas pobudzenia lub podczas ruchu noszony nieznacznie szablasto wygiety, jednak niewiele powyzej linii grzbietu. Szczotka na ogonie jest niepozadana.


7. KONCZYNY PRZEDNIE

7.1 LOPATKA: Silnie umiesniona, dluga, ukosnie ustawiona, tworzy razem z ramieniem kat okolo 100 do 110 stopni.

7.2 RAMIE: Silne i muskularne, dobrze przylegajace, powinno byc troche dluzsze od lopatki.

7.3 LOKCIE: Nie sa skrecone ani na zewnatrz ani do wewnatrz.

7.4 PRZEDRAMIE: Silne, muskularne, widziane z przodu i z boku - zupelnie proste.

7.5 NAGARSTEK:
Silny, stabilny, nieznacznie wyrózniajacy sie ze struktury przedramienia.

7.6 SRÓDRECZE: Silne, widziane od przodu proste, z boku zas nieznacznie skierowane do przodu.

7.7 LAPA PRZEDNIA: Owalna, dobrze wysklepiona, zwarta tzw. "kocia lapa". Pazury krótkie, mocne, jak najciemniejsze.



8. KONCZYNY TYLNE

Caly kosciec pokryty jest przez silne miesnie, które powoduja, ze zad, udo oraz biodra sa szerokie i zaokraglone. Patrzac od tylu, ustawione sa równolegle do konczyn przednich.

8.1 UDO: Dlugie, szerokie, bardzo muskularne.

8.2 KOLANO: Silne, ustawione prawie dokladnie pod stawem biodrowym.

8.3 PODUDZIE: Dlugie, prawie tej samej dlugosci jak udo, dobrze umiesnione

8.4 STAW SKOKOWY: Silny, stabilny, nie moze byc skierowany ani na zewnatrz ani do wewnatrz.

8.5 SRÓDSTOPIE: Krótkie, mocne, ustawione prawie prostopadle do podloza.

8.6 STOPA: Owalna, dobrze wysklepiona, zwarta. Pazury krótkie, mocne, jak najciemniejsze.


9. RUCH

Ruch harmonijny, elastyczny, miarowy i sprezysty. Konczyny widziane z przodu, jak i z tylu musza poruszac sie równolegle.


10. SKÓRA
Przylegajaca, naprezona. U psów jednobarwnych dobrze pigmentowana, u arlekinów w rozkladzie zabarwienia wystepuja plamki pigmentu.


11. SZATA
11.1 Wlos bardzo krótki, gesty, gladko i równo przylegajacy, z polyskiem.

11.2 UMASZCZENIE
Dogi niemieckie grupuje sie w trzech niezaleznych zestawieniach umaszczenia:
- zólte i pregowane;
- arlekiny i czarne;
- blekitne.

Zólty: Jasno zloto- zólty do pelnego zloto zóltego koloru, pozadana czarna maska. Nie sa pozadane male biale znaczenia na piersi i palcach.

Pregowany: Barwa zasadnicza jasnozólta do zlotozóltej, z czarnymi, jak najbardziej równomiernie rozlozonymi i wyraznie zaznaczonymi pregami , przebiegajacymi w kierunku zeber. Pozadana czarna maska. Nie sa natomiast pozadane male biale znaczenia na piersi i palcach.

Arlekin: (bialo - czarny): Barwe zasadnicza stanowi czysta biel, mozliwie bez zadnych odcieni. Wystepuja na niej dobrze porozkladane na calym ciele, nierównomiernie poszarpane intensywnie czarne plamy. Nie sa natomiast pozadane laty szare czy brazowe.

Czarny: Blyszczaca, intensywna czern. Dopuszczalne biale znaczenia. Zalicza sie tu takze dogi tzw. plaszczowe, u których czern niejako w postaci plaszcza pokrywa glówna partie tulowia. Kufa, szyja, klatka piersiowa, brzuch, konczyny i koniec ogona moga byc biale, jak tez dogi z bialym kolorem podstawowym i duzymi czarnymi platami (dogi plytowe).

Blekitny: Czysty stalowoniebieski kolor. Dopuszczalne sa biale znaczenia na piersi i lapach.


WIELKOSC
Wysokosc klebu u samców co najmniej 80 cm, u suk co najmniej 72 cm.


12. WADY
Kazde odchylenie od wymienionych wczesniej norm musi byc traktowane jako wada której oszacowanie powinno byc podane adekwatnie do stopnia tego odchylenia.

12.1 WRAZENIE OGÓLNE: Niedostateczne pietno plci, brak harmonii, zbyt lekka, badz zbyt ciezka budowa.

12.2 CHARAKTER: Zbyt mala pewnosc siebie, nerwowosc, niski próg pobudliwosci.

12.3 GLOWA: Nierównolegle linie czola i grzbietu nosa. Glowa jablkowata, badz klinowata. Za maly przelom czolowy, silnie zaznaczona muskulatura policzków.

12.4 KUFA: Szpiczasta, zbyt mocno obwisle wargi (tzw. luzne fafle). Grzbiet nosa wklesly (nos siodlowaty), wypukly, albo opadajacy do przodu.

12.5 UZEBIENIE: Za wady uznawane sa wszelkie odchylenia od kompletnego uzebienia (tolerowane sa tylko braki PM 1 w zuchwie). Wada jest takze nieregularne ustawienie poszczególnych siekaczy tak, ze zwarcie nie jest zachowane, za male zeby.

12.6 OCZY: Luzne powieki, zbyt czerwone spojówki, jasne, klujace bursztynowe oczy, wodnistoniebieskie lub oczy o zróznicowanych kolorach u wszystkich jednobarwnych dogów. Oczy za szeroko rozstawione lub skosne. Wylupiaste oczy lub za gleboko osadzone.

12.7 USZY: Osadzone za wysoko lub za nisko, odstajace na boki lub plasko przylegajace.

12.8 SZYJA : Krotka, gruba, tzw. "jelenia", za duzo luznej skóry, zwisajace podgardle.

12.9 GRZBIET: Zapadniety lub karpiowaty, za dlugi. Linia grzbietu wznoszaca sie ku tylowi.

12.10 ZAD: Mocno opadajacy lub polozony zupelnie poziomo.

12.11 OGON: Zbyt masywny, za dlugi, za krótki, za wysoko badz za nisko osadzony. Noszony powyzej linii grzbietu, albo noszony zbyt nisko, zakrzywiony, zawiniety w obrecz, uciety.

12.12 KLATKA PIERSIOWA: Zebra plaskie albo przeciwnie beczkowate. Niewystarczajaco szeroka i gleboka klatka piersiowa. Zbyt silnie uwydatniona rekojesc mostka.

12.13 LINIA DOLNA: Linia brzucha za malo podciagnieta (u suk niedostatecznie podciagniete sutki).

12.14 KONCZYNY PRZEDNIE: Strome katowanie. Lekki, delikatny kosciec, slabe umiesnienie. Brak prostego ustawienia.

12.15 KLAB:
Luzny, strome ustawienie lopatki.

12.16 LOKCIE: Skrecone do wewnatrz lub na zewnatrz, luzno ustawione.

12.17 PRZEDRAMIE: Wygiete, uwypuklone ponad stawem nadgarstkowym.

12.18 STAW NADGARSTKOWY: Zbyt miekki, zbyt wygiety.

12.19 SRÓDRECZE: Zbyt skosne lub spadziste.

12.20 KONCZYNY TYLNE: Za gleboko lub za plytko katowane. Krowia postawa tylnych konczyn, postawa waska lub beczkowata. Staw skokowy niestabilny.

12.21 STOPY: Plaskie, dlugie, malo zwarte.

12.22 RUCH: Pozbawiony swobody, zwiazany. Czesty lub trwaly inochód. Brak harmonii pomiedzy akcja przedniej i tylnej partii ciala.

12.23 SZATA: Wlos matowy. Blad rodzajowy: wlos ostry druciany. Zbyt uboga szata.

UMASZCZENIE :

Masc zólta: zólto - szara, zólto - blekitna, izabelowata lub brudnozólta.

Masc pregowana: podstawowa barwa srebrno blekitna albo izabelowata.

Wyblakle, niewyrazne i nierównomiernie rozlozone pregi.

Masc arlekin: blekitno-szary odcien podstawowy, duze zólto-szare lub blekitno-szare plamy.

Masc czarna: kolor czarny z odcieniami zóltawym, brazowawym, blekitnym.

Masc blekitna: zólto- albo czarno-blekitny kolor.


13. POWAZNE WADY

13.1 CHARAKTER: Bojazliwy, tchórzliwy.

13.2 UZEBIENIE: Zgryz cegowy.

13.3 OCZY: Entropium, ektropium.

13.4 OGON: Zalamany, zgiety


14. WADY DYSKWALIFIKUJACE

14.1 CHARAKTER: Agresywnosc, kasanie z tchórzostwa.

14.2 NOS: Koloru watrobianego. Nos rozszczepiony.

14.3 KOLOR:

Dogi zólte i pregowane z biala linia na czole, biala obroza wokól szyi, z bialymi skarpetkami czy bialym koncem ogona.

Dogi blekitne z wymienionymi wyzej bialymi znaczeniami.

Arlekiny biale, bez zadnej czerni (albinosy); dogi koloru golebiego; dogi porcelanowe - z przewazajacymi szarymi, zóltymi czy pregowanymi plamami.
Tzw.szare arlekiny - gdy podstawowe umaszczenie (tlo) stanowi barwa szara.

WZROST :
Ponizej dolnej granicy wzrostu.

15. Dodatkowo - u samców musza byc widoczne dobrze rozwiniete jadra, calkowicie umieszczone w mosznie.

Zurück

 
Copyright © 2009, Magdalena Hiltbrunner-Michalska, All rights reserved